Buy and Hold overwegingen
Als beurzen gestaag dalen, dan kan je daar als Buy and Hold belegger niet zo veel mee.
Afschermen met put opties?
- Alleen maar interessant als de beurs snel daalt.
Verkopen van de aandelen?
- Dan ook geen opwaartse kansen meer.
Liever actief gaan traden?
- Moet je de tijd en kunde voor hebben.
Mijn ervaring is dat ‘uitzitten’ niet leuk is, maar het geduld wordt vaak wel beloond als je tenminste in goede aandelen hebt belegd. Aandelen van bedrijven die structureel winst maken. Dan nog kan het hard omlaag gaan. In de crisis van 2008 gingen ook aandelen van enkele zeer winstgevende bedrijven soms tot wel 90% in koers onderuit. De reden was dat vooral grote beleggers ALLES verkochten.
Spekkopers waren die beleggers die in de dip bijgekocht hadden. Ze hadden toen ook wel weer geduld nodig. Ik begon in november 2008 weer bij te kopen, terwijl pas in maart 2009 het herstel begon. Over geduld gesproken… het kan nog erger… Het herstel begon wel, maar het duurde een jaar voor ik weer op winst stond. Dat wil zeggen, een jaar na maart 2009. Vervolgens kwam augustus 2011 weer een beursklap en begon het spel deels opnieuw. Ook nu sta ik weer met heel wat posities onder water. Zo ook in de Modelportefeuille posities.
Tegenvallend waren in feite alle posities. Zelfs goud en zilver vallen de laatste tijd tegen. Het is net alsof er ergens een crisis gaande is.
Eind deze week komt er weer een Europese top. Wederom is aangegeven dat het de “top der toppen” gaat worden, maar ik verwacht eerder weer verder uitstel van maatregelen.
De verschillende standpunten liggen te ver uiteen. Zuid Europa, onder leiding van Frankrijk, wil meer geld drukken. Zo hebben ze zichzelf altijd uit de problemen gekregen. Laat maar inflatie los en het volk betaalt de rekening. Noord Europa, onder leiding van Duitsland, wil discipline terug in de begroting zien.
Nu is mijn mening er over dat het 15 jaar te laat is voor discipline. ZELFS met discipline lopen de schulden verder op en lossen we niets op. We stellen slechts uit. We zijn gewoon te ver onder water gekomen. Er is geen lucht over.
Oplossingen:
Keihard saneren is een oplossing. Probleem is echter dat keihard saneren zonder het volledig veranderen van de bankensector zal inhouden dat het volk moet betalen, terwijl de banken en bankiers rijker worden.
Keihard saneren zal dus bij de banken moeten beginnen. Die moeten failliet gaan en de deuren sluiten. Dat is immers het ware kapitalisme.
De banktaken moeten in mijn ogen worden overgenomen door nieuwe partijen die ALLEEN banktaken uitvoeren. Het echte bankieren dus. Bedrijven die op de beurs willen speculeren zijn niet verboden, maar ze mogen geen banktaken uitvoeren. Ze mogen ALLEEN maar op de beurs speculeren.
Bedrijven die willen verzekeren moeten kunnen, maar ze mogen niet op de beurs speculeren en geen banktaken uitvoeren. Het worden dus pure verzekeraars.
Bedrijven die andere bedrijven naar de beurs willen brengen moeten ook alleen dat doen.
Zonder zo’n schoonmaak van de bankensector ben ik tegen iedere sanering. Immers verrijken de bankiers zichzelf er dan slechts mee. Zolang we dus niets doen aan de banken, ben ik zelf eerder voor de Zuid Europese oplossing. Druk er maar meer geld bij en maak het systeem maar in versneld tempo kapot. Hoe sneller hoe liever. Immers zal dan door zelfdestructie het systeem in elkaar klappen. Of dat de macht van de banken gaat breken, ik weet het niet, maar ze staan er nu al zwak bij. Als aangepaste regulering vanuit discipline het niet kan, dan probeer ik het liever vanuit totale chaos. Liever een economische chaos, dan een oorlogchaos zoals we in de Tweede Wereldoorlog zagen. Blijkbaar willen en kunnen we alleen structureel veranderen als we daar keihard toe gedwongen worden.
In de portefeuille doen we nu even niets. Het is er de tijd niet voor. Mogelijk dat we binnenkort weer verder gaan stijgen, want de hoop blijft leven en dat voedt de beurs.
Vriendelijke groeten en prettige feestdagen,
Tom Lassing en Leon Berkers
Leave a Comment